ZAPIS na NEWSLETTER


«« « maj 2012 » »»
Pn Wt Śr Cz Pt So Nd
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Multimedia

Losowy plakat

 

„Żyjesz!!!” 


Ta jakże oczywista, a zarazem niedoceniana prawda została podkreślona na kwietniowym Wieczorze Chwały. Na samym początku spotkania przywitaliśmy licznie przybyłą młodzież z wielu okolic Płocka oraz z samego miasta. Następie, jak zawsze, w pieśni zaprosiliśmy Ducha Świętego, by to On był głównym reżyserem tej modlitwy. By zabrał zmęczenie, rozproszenie i otworzył nas na Słowo Boga. Aby lepiej przygotować się do poruszanego tematu, Bosco Drama przedstawiła scenkę, która pokazywała jak często w codziennym życiu Jezus puka do drzwi naszych serc i chce pokazać, że nie jest Bogiem umarłym, tradycją przyzwyczajeniem, niezrozumiałym obowiązkiem, lecz prawdziwie zmartwychwstałym Panem. Jednak szanuje wolność człowieka i nie wchodzi na siłę. „Oto stoję u drzwi i kołaczę”(Ap3,20) Wszechmogący Bóg pokornie czeka na decyzję człowieka.

„Żyjesz!!!” Za każdym razem, kiedy położysz rękę na sercu, uświadomisz sobie ten cud. Skoro jesteś na tym świecie to znaczy, że miałeś tu być. Bóg Ciebie potrzebuje. Chce, aby twoje życie było piękne, dlatego 16 kwietnia postawił pytanie: „Jak żyjesz?” Uczniowie idący do Emaus (Łk 24,13-35) nie rozpoznali zmartwychwstałego Jezusa. Dopiero przy łamaniu chleba ujrzeli Go i zdali sobie sprawę jak „serce w nich pałało” gdy przebywali razem. Była to dla nich taka sama radość, jaka płynie również dzisiaj ze świadomego spotkania się z Panem np. podczas Eucharystii.

Uwielbialiśmy Pana za Jego Krzyż, śmierć i zmartwychwstanie. Gdyby Chrystus nie zmartwychwstał, daremna byłaby nasza wiara. Jej sedno polega na tym, że Jezus żyje, a my możemy trwać w Nim. „Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus” (Ga 2,20),
Tego wieczoru modliliśmy się za siebie nawzajem. Powierzaliśmy osobę stojącą obok Temu który „wywyższony, zmartwychwstały świeci światłem Swojej chwały”.
Mieliśmy okazję również wysłuchać świadectwa. Utwierdziliśmy się w przekonaniu, że wiara jest niemożliwa jeśli staje się tylko przymusowym obowiązkiem, dlatego tak ważna jest osobista relacja z Jezusem. Optymistycznym i dynamicznym dzięki Bosco Bandowi akcentem „Będzie dobrze, Bóg mój kocha mnie” wynikającym z radości spotkania się z Panem zakończyliśmy naszą wspólną modlitwę. 
http://www.wieczorchwaly.pl Admin